|
De Hoge Bergse Bos SOVON decembertelling 2011, geen sneeuw, maar ook weer erg leuk. De hele week heb ik hem een beetje geknepen want de weersvoorspellingen waren niet echt gunstig...
Er zou veel wind zijn en ook zou er overvloedig regen gaan vallen op de zaterdag. Beiden omstandigheden die het tellen niet prettiger maken!! Gelukkig blijft de harde wind weg en is de enorme plens water een dag eerder gevallen. De zaterdag begint met een vriendelijk zonnetje, maar wat een verschil met verleden jaar!; toen stapte ik de deur uit in een ijzig, winters, intens wit, sneeuwlandschap. Nu is alles nog groen en nat en is de sneeuw ver te zoeken. Na een kwartiertje fietsen start ik mijn ronde op een ongebruikelijke plek nl. op de golfbaan aan de zuidwestkant van de Hoekse kade.
Niet dat ik mijn telroute veranderd heb maar het is vandaag ook de eerste teldag van de landelijke Klapekstertelling en voor die telling zoek ik zowel het Lage Bergse Bos als het Hoge Bergse Bos af op Klapeksters. Helaas zal de dag verstrijken zonder deze prachtsoort te vinden. Om 09:45 uur sta ik op het bruggetje in de Hoekse kade bij de Kromme Tochtweg, het startpunt van mijn telling. Het begint weer met de welbekende soortjes, Winterkoning, Meerkoet, Waterhoen en Wilde Eend. Leuk begint het pas te worden als ik wat later de Oosteindse Polder in kijk. Omdat het gisteren zo veel geregend heeft staan er her en der nu grote plassen in deze normaal vrij droge polder. De vogels maken er gelijk gebruik van, leuke aantallen Kok-, Storm- en Zilvermeeuwen peuren de wormen en insecten uit de grond. Ook Meerkoeten en Wilde Eenden doen naar hartenlust mee.
De eerste Buizerd zit aan een slootkant iets op te peuzelen maar ik kan niet zien wat het is. Een heel raar gezicht is de Groene Specht die iets verderop bovenop de slootkant zit. Hij lijkt zelf ook te beseffen dat hij daar niet thuishoort want al snel vliegt ie op en vertrekt in de richting van het Hoeks Moerasbosje. De tweede Buizerd, de welbekende heel lichte, zit in het bosje bij gemaal De Kooi. Een paar Zwarte Kraaien proberen hem weg te pesten maar hij blijft volkomen stoïcijns zitten. Verder is het in het bosje rustig, geen vinkachtigen alleen wat Kool- en Pimpelmezen. Bij de boerderij van Jongeneel aan het Ridderzwampad zit weer de hele club Huismussen vrolijk te kwetteren en een klein stukje verderop komt de eerste echt leuke soort van de dag in beeld. Een Houtsnip komt omhoog vanuit de Wybertjes en vliegt laag met trage vleugelslag rustig richting de Bleiswijkse Zoom. Het blijven aparte beesten die Houtsnippen, vaak onvindbaar als ze op de grond ziten maar heel herkenbaar en niet te missen als ze in de lucht zijn. Plomp, groot, traag en met een enorme snavel.
Een jonge Blauwe Reiger staat langs de slootkant te worstelen met een gevangen mol. Het is duidelijk dat ie daar nog weinig ervaring mee heeft want na enige tijd weet de mol zich los te worstelen en weet via de slootkant weg te komen de jonge vogel wat beteuterd achterlatend. Het plasje van het Hoekse Moerasbosje is gevuld met de normale winterse populatie eendensoorten; Krakeend, Kuifeend, Smient, Slobeend gelarderd met enkel Wintertalingen. Verder veel Meerkoeten hier. De Dodaarzen zijn er niet meer allemaal of zitten verstopt (?), ik tel er slechts vier. Twee Watersnippen komen heel fraai dichtbij langs vliegen en één ervan landt zelfs in de rietzoom voor mijn voeten. Even kan ik hem uitgebreid bekijken maar dan volgt hij zijn soortgenoot en verdwijnt de polder in. Vreemd genoeg zitten er geen Gaaien in het bosje en ook later op de dag zal ik deze soort niet aantreffen. Misschien alvast verhuisd naar de meer door mensen bewoonde omgeving om daar de voertafels af te stropen? Ik maak even een sprongetje in het verslag en ga verder als ik aan de zuidwestkant van de skiheuvel omhoog ga. Ook hier zijn maar weinig lijsterachtigen te vinden, de hele ochtend heb ik nog geen Koperwiek of Kramsvogel gehoord of gezien. Wel trekken al de hele ochtend kleinere en grotere groepen Kol- en Brandganzen over naar het ZW.
Op de berg staan een man en vrouw Torenvalk op enkele tientallen meters van elkaar te bidden. Binnen enkel minuten hebben beiden succes en hebben ze elk een vette muis te pakken. Manlief peuzelt hem ter plekke op maar het vrouwtje vliegt de berg over om elders haar maaltijd te gebruiken. Op de plasjes zit niet veel bijzonders. Drie Aalscholvers jagen gezamenlijk op de aanwezige vis. Een laag over het water scherende Buizerd zorgt ervoor dat ze het alle drie voor gezien houden. Als ze wegvliegen is bij twee van de drie vogels de witte “broedvlek” op de buik al zichtbaar. De winter moet nog beginnen en zij lopen al in hun vroege voorjaarsjas! Dan valt mijn oog op nog iets opmerkelijks. Onder een geheel kale Vlier staat een Braam te bloeien en wat verderop staat een Reuzenberenklauw ook vol in de bloem. Een heel raar gezicht zo half december. Het geluid dat vanuit de Wybertjes naar me toe komt past ook al helemaal niet bij deze bloeiende planten. Het “getingelfluit” van baltsende Wintertalingen. Al jaren zijn de Wybertjes voor deze soort een geliefde plek voor zijn hofmakerij. Het aantal aanwezige vogels lijkt ook elk jaar toe te nemen. Bij het eerste doorkijkje op het water van de Wybertjes wacht me eerst nog een andere leuke verassing. Op een lage tak zit een man IJsvogel rustig in het water te turen.
In de vijf minuten dat hij in het zicht blijft weet hij een drietal prooien te bemachtigen. Het blijft een fascinerend gezicht, een blauwe flits die razendsnel onderwater verdwijnt om een fractie van een seconde later weer boven te komen met een zilverig spartelend visje in zijn snavel. Twee prooien kan ik met de kijker herkennen; een voorntje en een klein Baarsje. Even later krijg ik van achter de fameuze “Ton Goudriaan-rillen” een prachtig uitzicht op een grote groep druk baltsende Wintertalingen. Het is een drukte van belang en de subtiele kleurenpracht van deze fraaie eendjes spat van het water af. Totaal zitten er vandaag, zichtbaar, verspreid over drie groepen, niet minder dan 71 Wintertalingen in dit prachtige stukje kunst. In het riet zitten vandaag helaas geen Baardmannetjes. Wel is geregeld het ijle blauw van de Pimpelmezen te zien, een tiental vogels struint de rietpluimen af op zoek naar wat eetbaars en met succes. Een groepje van vijf Staartmezen doet ook mee aan de strooptocht. De enkele Koolmees die ook een graantje mee probeert te pikken wordt telkens weer verdreven door de fanatieke Pimpels en Staartjes. Dat gedrag heb ik niet heel vaak gezien, meestal trekken alle soorten mezen in deze tijd van het jaar gezamenlijk op. Bij het bosje met scheefstaande wilgen wacht misschien wel mijn mooiste waarneming van vandaag. Bovenin een wilg zit een man Grote Bonte Specht en veel lager, lager dan ooghoogte, zit er nog één.
Die laatste lijkt wel een heel stuk kleiner. Mijn bloed begint sneller te stromen, snel de kijker erop, pietepeuterig spechtje, klein, teer snaveltje geen witte ovalen op de vleugeltjes alleen wat witte dwarsbandjes, nergens rood te zien, niet op de kop en niet op de kont, zwart bandje van onder de oorstreek loopt niet door in de hals. Alles klopt. Kat in het bakkie. Een vrouwtje Kleine Bonte Specht. Biotoop is wat afwijkend voor de soort. De laatste jaren wordt hij echter vaker in ons werkgebied gezien en gehoord. Koornmolengat, Bleiswijkse Zoom en Lage Bergse Bos zijn de plekken waar de waarnemingen vandaan komen.
Het blijft altijd een geweldige soort om te zien want hij heeft een behoorlijk verborgen leefwijze, scharrelt vrijwel altijd laag door de struiken en is maar ongeveer zo groot als een mus. Mooi, mooi, mooi. Weer een flink poosje later laat een klein clubje Goudhaantjes zich ook nog fantastisch bewonderen, al foeragerend in de naaldbomen op het terrein van Outdoor Valley. Het laatste stuk, over de “parkeerplaats” aan de Hoekse kade en verder langs de Rottebandreef gaat weer op de fiets. Bij het plasje bijna recht tegenover het Trefpunt zit ook weer een man IJsvogel te vissen. Hij schrikt op van mij en vliegt over het water weg. Verder geen leuke zaken meer gezien en de telling om 13:15 uur beëindigd. Op naar het Trefpunt, telling inkloppen uitprinten, ophangen en vervolgens genieten van de koffie, erwtensoep en borrel want het is vanmiddag ook nog eens de Rotta vrijwilligersmiddag!!!!
Wie ook eens wil genieten van het tellen is van harte welkom. Ik wil in 2012 namelijk per telling iemand meenemen die er belangstelling voor heeft. Dat kan telkens dezelfde persoon zijn maar als er meer gegadigden zijn dan gaan ze om de beurt mee. Ik stel wel enkele, milde, voorwaarden; gewend buiten te zijn in weer en wind en daar de kledingkeus op aan te passen, waterdicht schoeisel, in bezit van verrekijker, conditie om ca. drie en een half uur te lopen en fietsen, in bezit van een portie gezonde humor maar ook langere tijd kunnen zwijgen zonder je ongemakkelijk te voelen. De teldata zijn in 2012 vooralsnog 14 januari, 18 februari, 17 maart en 14 april. Altijd op zaterdag, starttijd tussen 08:00 en 10:00 (uitslapen dus!!). Tellen doe ik in principe alleen bij redelijk weer.
Aanmelden bij mij, Jan Mudde via de email
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
Wie het eerst komt die telt het eerst mee!
 |
Toon/Verberg commentaar formulier
RSS feed Commentaar