Aantal deelnemers: 17. Roerganger: Jan Kees Hoek. Natuurgidsen: Rien en Jochem.
We blijven lekker dicht bij huis. De Broekpolder en de Vlietlanden zijn onderdelen van het natuurgebied Midden-Delfland. De broek (brouck) in de naam Broekpolder heeft betrekking op het moerassige en drassige veengebied. Je hebt ook broekbossen, bossen die zo’n beetje in het water staan.

Van 1958 tot 1975 is de Broekpolder opgespoten met een 6 tot 7 meter dikke laag havenslib. Het verontreinigde havenslib maakt dit gebied ongeschikt voor woningbouw. Het is ingericht als recreatiegebied: golfbaan, scouting, hockeyvelden en wandel- , fiets- en ruiterpaden. De Vlietlanden liggen wat hoger omdat ze nooit zijn ingepolderd of afgegraven. Schotse Hooglanders houden het gebied open.
Op de parkeerplaats worden we met een gigantisch blafconcert van tientallen Husky’s welkom geheten. Deze parkeerplaats is ook de verzamelplaats van de treksleehondenclub. We gaan op pad. We zien heel veel Vlierbossen, Wilgen, Riet en Pitrus (doet het heel goed in gronden die verrijkt zijn met fosfaten en ijzer). Echte pioniersplanten. We horen overal de Tjiftjaffen en de Cetti’s Zangers (voor velen een nieuwkomer). Het is echt een vogeltje dat leeft in dit soort bossen, laag en dichtbegroeid.


foto: Broekpolder © Piet Mulder

De polder heeft ook wijdse vergezichten: oeverloze graslanden met slootjes en watertjes, de thuishaven van de vele Ganzen en Eenden: Canadese Ganzen, Brandganzen, Grauwe Ganzen, Nijlganzen, Bergeenden, Slobeenden, Wilde Eenden, Smienten, Kuifeenden, Krakeenden en Tafeleenden. Er zit op een eilandje bij de plasjes een Aalscholverkolonie, heel duidelijk herkenbaar aan de wit ondergesch.... bomen. Kan niet missen. In het Riet zit een Meerkoet op haar nest (of is het een hij??). Hoog in de lucht vliegen Zilvermeeuwen. Waarom ze zo hoog vliegen is voor mij een raadsel, het is koud en nattig, dus veel eten zal daar boven niet zitten. Een Torenvalk doet nog even een gebedje. In het weiland zit één Grote Zilverreiger, z’n vriendje de Blauwe Reiger zit een eindje verderop. Vanuit de boomtoppen houden Kraaien alles goed in de gaten. We horen de Roodborst, de Heggenmus, de zang is snel en riedelend, en de Blauwborst, deze maakt het geluid van een auto die maar niet starten wil. In een weiland bij de Vlietlanden zien we Kokmeeuwen, een Grutto (onze eerste), Kieviten en Wulpen. Later in een bosachtig gebied spotten we heel veel Zanglijsters, Vinken en Koolmezen. Zanglijsters en Vinken houden van regenachtig weer, ze zingen dan volop. Wij worden dan juist wat stil.


foto: Bloeiende Sleedoorn © Piet Mulder


foto: Speenkruid © Piet Mulder

Je zou het niet zeggen, maar het is toch echt lente. Menig boompje en plantje maakt een pril begin van bloeien en groeien. Er staat een Es, de knoppen staan op barsten. Volgens de gidsen kent de Es vele gezichten. De ene is de andere niet. Er zit veel korstmos op de takken. Elzen en Berken komen tot leven, Sleedoorns tonen hun witte bloemenpracht en er staat zelfs al een Iep in bloei met mooie, blauwe bloemetjes. Volgens onze kenners een Hollandse Iep en hij is niet aangetast door de iepenziekte. Dotters , Speenkruid en Koolzaad laten hun mooie, gele bloemetjes zien, op het talud van een dijkje staan de bloemen van het Klein hoefblad en het Groot hoefblad. Op datzelfde dijkje zien we ook Zuring, Smeerwortel, Speerdistel en nog een of andere distel waarvan we de naam niet weten. De Meidoorn zit al aardig in blad en overal staan Kaardenbollen.


foto: Schuurplek van Schotse Hooglander op Lindeboom © Piet Mulder

We lopen langs een Lindenlaan. Prachtige bomen. Op veel van die bomen zitten schuurplekken van de Schotse Hooglanders. De bast is flink beschadigd. De boom gaat hieraan niet dood, maar hij is wel vatbaarder voor allerlei schimmels en bacteriën. Rien en Jochem hopen dat die Linden gauw dood gaan want dan kun je de naam van het laantje veranderen in Spechtenlaan. Er loopt een Konijn. Rien raadt Machiel aan om dit beest te vangen en mee naar huis te nemen om zo inteelt bij zijn eigen Konijnen te voorkomen. Het Konijn laat zich echter niet vangen.

Met dank aan alle deelnemers, de Roerganger en de gidsen.
Piet Mulder.

foto: Speerdistel © Piet Mulder